30 سپتامبر 2023- تحقیق جدید ارائه شده در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعات دیابت (EASD) در هامبورگ، آلمان (2 تا 6 اکتبر) نشان می دهد که آستانه تشخیص دیابت نوع 2 ( T2D) باید در زنان زیر 50 سال کاهش یابد، زیرا از دست دادن طبیعی خون از طریق قاعدگی می تواند بر مدیریت قند خون آنها تأثیر بگذارد. این مطالعه توسط دکتر آدریان هیلد، بیمارستان سلطنتی سالفورد، بریتانیا و همکارانش انجام و در مجله ی Diabetes Therapyمنتشر گردید.
بر اساس تجزیه و تحلیل نتایج ممیزی ملی دیابت به نظر می رسد زنان جوانتر مبتلا به دیابت نوع 2، نرخ مرگ و میر بیشتری نسبت به مردان در همان سنین دارند. مکانیسم های زیربنایی این موضوع همچنان نامشخص است. با این حال، مشخص شده است که تشخیص دیابت نوع 2 در زنان به طور متوسط در سنین بالاتری نسبت به مردان صورت می گیرد.
در این مطالعه ی جدید، نویسندگان بررسی کردند که آیا یکی از عوامل موثر در این تشخیص دیرهنگام ممکن است تفاوت جنسیتی در سطوح هموگلوبین گلیکوزیله یاHbA1c (معیار استاندارد کنترل قند خون)به دلیل جایگزینی هموگلوبین مرتبط با از دست دادن خون در قاعدگی، باشد.
مکانیسم پشت این موضوع این است که از دست دادن خون در قاعدگی بقای گلبول قرمز را در زنان کوتاه تر می کند که منجر کوتاه شدن زمان قرار گرفتن هموگلوبین در معرض گلوکز می شود. با توجه به اینکه تشخیص دیابت نوع 2 نیز بر اساس HbA1c است، استفاده از همان محدوده ی مرجع یا آستانه، بدون در نظر گرفتن سن و جنس، به طور بالقوه می تواند منجر به عدم تشخیص T2D در زنان و فرصت های مداخله ی از دست رفته، شود، در حالی که در نظر گرفتن یک آستانه ی اندکی پایین تر برای دیابت نوع 2 برای زنان پیش از یائسگی ممکن است مناسب باشد.
نویسندگان آزمایش HbA1c را در هفت سایت آزمایشگاهی بریتانیا (که 5 درصد از جمعیت بریتانیا را نمایندگی می کنند) بررسی نمودند. آنها یک تجزیه و تحلیل اکتشافی در دو گروه انجام دادند: افراد گروه 1 (146907 شرکت کننده) از یک آزمایشگاه آزمایش شده بین سال های 2012 و 2019 بودند.
آنها تفاوت‌های جنسی و سنی HbA1c را در افرادی که تنها یک آزمایش داده بودند، و دیابت برای آنها تشخیص داده نشده بود و نتیجه HbA1c برابر یا کمتر از 48 میلی‌مول در مول (کات آف پوینت تشخیص دیابت) بود، ارزیابی کردند.
این فرآیند در نتایج گروه 2 از شش آزمایشگاه با افراد مورد آزمایش بین سال‌های 2019 و 2021 تکرار شد (شامل 938678 فرد). تأثیر احتمالی ملی با برون‌یابی یافته‌ها بر اساس داده‌های جمعیتی اداره آمار ملی انگلستان (ONS) و ممیزی ملی دیابت که شیوع T2D و مرگ و میر اضافی مرتبط را منتشر می کنند، برآورد شد.
محققان دریافتند که در سن 50 سالگی، میانگین سطح HbA1c در زنان تقریباً 5 سال نسبت به مردان تاخیر دارد. همچنین داده‌ها نشان می‌دهند که توزیع HbA1c در زنان زیر 50 سال به‌طور متوسط 1.6 میلی‌مول بر مول (4.7 درصد میانگین کلی) کمتر از مردان است، در حالی که این تفاوت در توزیع HbA1cبرای افراد 50 ساله و بالاتر، کمتر مشهود بود.
تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که در سنین زیر 50 سال، 50 درصد زنان کمتری نسبت به مردان بر اساس آستانه ی تشخیصی HbA1c برابر با 48 میلی مول در مول، مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص داده می شوند، در حالی که در سنین 50 سالگی و بالاتر تنها 20 درصد زنان کمتری نسبت به مردان، مبتلا به T2D تشخیص داده می شوند. این یافته ها با یافته های گروه 2 سازگار بود.
بر اساس این مشاهدات، نویسندگان اثرات کاهش آستانه ی تشخیص دیابت بر اساسHbA1c (48 میلی مول در مول) را به 46 میلی مول در مول برای زنان زیر 50 سال، 4.2 درصد تخمین زدند.
این تجزیه و تحلیل نشان داد که 35345 زن دیگر که در حال حاضر در انگلستان مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص داده نشده اند، با تغییر آستانه به 46 میلی مول بر مول به عنوان مبتلا بهT2D طبقه بندی می شوند(17درصد بیشتر از 208000 زن ثبت شده فعلی مبتلا به T2D زیر 50 سال) و چنانچه تغییرات سبک زندگی و درمان دیابت برای این زنان آغاز گردد، باعث بهبود نتایج سلامت در کوتاه مدت و بلند مدت آنها خواهد شد.
نویسندگان همچنین تاکید کردند که یک تفاوت جنسیتی در عوامل خطر نامطلوب قلبی عروقی قبل از ایجاددیابت نوع 2 وجود دارد. پس از تشخیص دیابت، شیوع بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک در بیماران مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد بدون دیابت، دو برابر بیشتر است.
برای زنان، دیابت ملیتوس یک عامل خطر قوی‌تر برای بیماری‌های قلبی عروقی نسبت به مردان است: زنان 35 تا 59 ساله ی مبتلا به دیابت بالاترین خطر مرگ قلبی عروقی را در تمام گروه‌های سنی و جنسی دارند.
علاوه بر این، در مدیریت عوامل خطر قلبی عروقی بین مردان و زنان، از جمله در گروه های پرخطر مانند زنان مبتلا به T2D، نوعی نابرابری وجود دارد. زنان کمتر از مردان تحت درمان و مداخلات کاهش خطر قلبی عروقی که توسط دستورالعمل های بین المللی در مورد دیابت توصیه شده است، قرار می گیرند. علاوه بر این، مطابقت با دارو یا نسخه برای درمان عوامل خطر قلبی عروقی در زنان کمتر از مردان مبتلا به T2D، با استفاده کمتر از استاتین‌ها، آسپرین و بلاکرهای بتا است.
نویسندگان اظهار داشتند که مجموع این عوامل در کنار هم به این معنی است که "تشخیص به موقع دیابت نوع 2 و شروع درمان پیشگیرانه این پتانسیل را دارد که نمایه خطر قلبی عروقی را در طول عمر زنان بهبود بخشد و کیفیت و امید به زندگی طولانی تر را در زنان تسهیل کند.یافته های ما شواهدی را ارائه می دهد که آستانه HbA1c برای این گروه باید دوباره ارزیابی شود.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2023-09-threshold-diabetes-diagnosis-women-years.html